de behandeling van mok
Bij uw paard is een huidontsteking aan de benen geconstateerd. Over de behandeling en eventuele gezondheidsrisico’s willen we u graag informeren.
Wat is mok
Mok is de verzamelnaam voor een huidontsteking aan de onderbenen van het paard. In de voorknieholtes en op de voorkant van de sprong wordt over rasp gesproken. De huidontsteking kan veel verschillende oorzaken hebben. De meest voorkomende zijn:
- Mijten – mijtinfecties komen vooral voor bij koudbloedige rassen zoals Tinkers en Friezen
- Nattigheid – door natte stal, paddock of weide verweekt de huid en kunnen bacteriën makkelijker een infectie veroorzaken
- Zonlicht – onder invloed van licht kan bij sommige paarden een huidontsteking ontstaan: leucocytoclastic pastern dermatitis.
- Verminderde weerstand – bijvoorbeeld als gevolg van andere ontstekingen, paarden met PPID, drachtige of oude dieren of in rui-periodes kan de huidconditie afnemen en infecties makkelijker ontstaan
- Voeding – ruwvoer of gras alleen is niet voldoende om een paard te voorzien in vitaminen en mineralen. Soms ontstaan chronische tekorten aan belangrijke voedingsstoffen en daardoor mist de huid bouwstoffen om te helen
Als de onderliggende oorzaak niet wordt aangepakt, is het dweilen met de kraan open.
Verschijnselen
Mok uit zich door pijnlijke wondjes en korstjes aan de onderbenen van het paard. Meestal ontstaat dit in de kootholte van benen met veel wit haar. Korstjes zijn vaak dik en barnsteenkleurig. De huid gaat gemakkelijk open waardoor kloofjes en bloederige plekjes kunnen ontstaan. Haren gaan wat opstaan in aangetaste gebieden en kunnen ‘varkensharen’ worden: hard en stevig. De huid zelf gaat schilferen of wordt juist vurig. Bij mok waarbij kloven of bloederige wondjes ontstaan zijn paarden vaak pijnlijk bij aanraking of lopen zelfs kreupel. Soms ontstaat zwelling van het been.
Wanneer mok niet snel genoeg behandeld wordt, verlittekent de huid en raken lymfevaten chronisch ontstoken of beschadigd. Hierdoor kan blijvende schade aan het been ontstaan met stalbenen, CPL of einschuss tot gevolg. Bovendien wordt in sterk verdikte huidlagen de behandeling aanzienlijk moeilijker.
Behandeling
Mok geneest vaak niet vanzelf. Allereerst moet de onderliggende oorzaak worden achterhaald. Samen met de dierenarts wordt hier een actieplan voor gemaakt. Denk aan bescherming tegen zonlicht, mijtbehandeling of hygiene maatregelen. De mok zelf wordt behandeld als een geïnfecteerde wond. De behandeling bestaat uit wassen met ByeMite in combinatie met management aanpassingen.
Mok kan gevaarlijk worden voor de gezondheid van je paard als zwelling van de benen of koorts (>38,3°C) ontstaat. Ook het niet of slecht willen belasten is een alarmsignaal. Neem dan direct
contact met ons op.
- Scheer de benen als het paard veel behang heeft. Eventueel eerst knippen en dan pas
scheren, of onder sedatie als het paard scheren spannend vindt. De benen moeten kunnen luchten en de huid moet bereikbaar zijn voor medicatie. - Was 3x per week de aangetaste plekken met chloorhexidine zeep (Hydeaclean). Sop de benen in met een washandje, zonder hard te scrubben. Neem de tijd (10 minuten) om overal goed bij te komen. Daarna alle zeepresten grondig afspoelen met schoon water. Droog de benen met een handdoek. Niet droog rossen, maar verweekte korstjes komen vanzelf los bij normaal afdrogen.
- Geen korstjes pulken, alleen als met wassen de verweekte korsten los komen.
- Zalf de huid 2x daags met mokzalf van de dierenarts. Breng de zalf altijd aan op een droge, schone huid. Veeg met een schone tissue of washand de mok eerst schoon voor er wordt gezalfd.
JE PAARD IN GOEDE HANDEN
We luisteren naar jou en je paard en nemen je mee in het opstellen van een behandelplan. We geloven dat samenwerken en begrip helpen om tot de beste uitkomst voor je paard te komen. Houden van paarden.
